Kaç ocaklar yıkıldı kaç umut söndü
Gördük duyduk söyle budamı yalan
Hayaller bitti bak, gerçeğe döndü
Aldık sattık söyle budamı yalan
Bitmedi ne ticaret ne tacirleri
Neyime benim bütün bu olanlar
Benim bu düzende tuzum kurudur
Ağlayarak gözüne kan dolanlar
Onlar da Allah'ın garip kuludur
Mevla bana verdi köşkü sarayı
Şu fâni dünyaya gelip yaşayan
Gülüpte bahtiyar, olur kim demiş
Dert alıp gam satap, çile taşıyan
Arayıp maksudu, bulur kim demiş
Çabuk geçer mevsimlerin baharı
Elim kolum tutmaz oldu hünkârım
Cihana darıldım ben, bundan sonra
Geçti ezel bahar, şimdi kıştayım
Takatim yok yoruldum, bundan sonra
Kula kulluk yoktur benim ahdımda
Dolaşıp sahrayı çölleri aştım
Gülistanım sen ol bundan sonrası
Ülkeler gezdirdi talihsiz bahtım
Şehristanım sen ol bundan sonrası
Ne ayı ne günü saat sayardım
Bulutum diyorsun damla görmedik
Sen hiç coşup çağlamadın bir defa
Yüreğim yanıyor dedin sezmedik
Üzülüpte ağlamadın bir defa
Kiminin yarası sırdır bilinmez
Kaç kez ölçüp biçip tarttım
Ulan ben nasıl cahilim
Bala yine tuzu kattım
Ulan ben nasıl cahilim
Hırka değil üstündeki
Ey mahur bakışlı güzel
Gözlerin cihana değer
Kaşları nakışlı güzel
Saçların nihana değer
Sohbetin var inci mercan
Hiçbir tarih inkar edemez hakkın
Destanlar şahısın sen Çanakkale
Hürriyete en büyük senin katkın
Destanlar şahısın sen Çanakkale
Sararken dört koldan düşman ülkeyi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!