Organizatör beni ve hiç tanımadığım geleceğimi dans etmemiz için piste davet etmeden aylar önce karanlık boşluğa bir el ateş edilmiş ve o andan itibaren de yaşam orkestrasının fonda dört mevsim bir melodi çalmasıyla “dansa davet” başlamıştı …
---ama ben dans etmesini bilmem ki…
. . ,
müstakbel sarhoşluğumun ilk yudumu., henüz ana sütüyken
ve yüreğim mevsimlere o kadar yabancı., dans nedir bilmezken…
vapurları., martıları ve İstanbul’u., hele sevdayı tanımamışken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta