Abidin Kırkoç Şiirleri - Şair Abidin Kırkoç

Yalnız hayat yıldız gibi bak nasıl kayıp gidiyor
Yad eller aşkımı bana neden yok sayıp gidiyor
Yalnız sende tattığım o hisli güzel duygularla
Mutluluğun yadı bile beni acayip ediyor

Hep yalnız ve sensiz girdim bu aşkın arifesine

Acılar uzak gitsin mutluluk bize gelsin
Mutluluk el pençe divan kurup dize gelsin
İstemem aşkım bir nazara kem göze gelsin
Ayrılık bizden gitsin mutluluk bize gelsin

Uzaktan senin hatrını sorayım
Hala çok güzel hala tatlımısın
Sebepsiz duygumu hayra yorayım
Söyle bensiz yadelde mutlumusun

Bir defa gülümse olsun hediyen

Nasıl bir sevdadır bende bilemem
Gönlümü dağlayıp,gülerim elde
Yürek sızlatan gözyaşım silemem
Karalar bağlayıp, inlerim elde

Sen beni kahredip yitirdin elde

Yangın yeri yüreğim dumanım yok nasıl tüteyim
Sana olan aşkımı daha nasıl ispat edeyim
Kovma beni gidecek yerim yok, nereye gideyim
Sana olan aşkımı daha nasıl ispat edeyim

Bitmiş bu aşkın külü, eşmeye ne lüzum var deme

Gururmuş küsmenin asıl nedeni
Ne sen unutursun ne de ben seni
Bak özletiyor muş gelen gideni
Ne ben unuturum ne de sen beni

Çok mutsuzum nedir sebebi sence

Sevgiye giden yollar ne de çok özlenmiş
Her yürekte kim bilir ne anılar gizlenmiş
İki gönül buluşmak için sanki sözlenmiş
Her yürekte kim bilir ne acılar gizlenmiş

Gönül ruhumu ışıldatan kandili olsa

Kalbinin tek sahibiyim
Nasıl olurum kiracı
Aşkından mecnun gibiyim
Sevincim buruk bir acı

Gül yüzün tatlımı tatlı

Bir buse ver diye bekler dudağım
Derdimin dermanı gönül ortağım
Senden ses gelirse çınlar kulağım
Bin kere çağırsan koşar gelirim
Uğruna düşünmem canım veririm

Gönderdiğin son mektubunda kuru bir gül yaprağı vardı
Kokladıkça gülünü ruhumu senin güzel kokun sardı
Gül bülbüle ayrılıktan söz etse,bülbül hemen susardı
Elveda diye yazmışsın içimi derin bir hüzün sardı

Sen demiştin bana gönlümde hiç kimseye yer vermem diye