Abidin Kırkoç Şiirleri - Şair Abidin Kırkoç

Ben aşkımı ezberledim
Sense ezber bozuyorsun
Ne estim ben ne gürledim
Niçin bana kızıyorsun

Sevgi benim meziyetim

Ben aşkından sırılsıklam biriyim
Gözlerinin gönüllü esiriyim
Sen yoksan dünyanın en fakiriyim
Ben aşkının gönüllü esiriyim

Bir bir kalp ağrısı vurmuş şu yorgun gönlüme
Gönlümün bu yorgun haline ben bile acıdım
Acı hasret ne varsa dolmuş şu solgun gönlüme
Gönlümün bu vurgun haline ben bile acıdım

Ruhum incimiş terketmesin beni bu bedende

Senle çok mesut olduğum bir anda
Mutluluk benden sakın el çekmesin
Aşkı sevdayı bulduğum bir anda
Ben çektim ayrılığı el çekmesin

Ayrılık seven kalbe cezamıdır

Gönlüm içine aşk yuvalansın
Ayrılık çok uzağa kovalansın
Mutluluğum göklere havalansın
Bende hissedeyim yaşadığımı

Çağır, gönül köşküne buyurayım

Hiç sevmesem özler miyim
Yollarını gözler miyim
Gözyaşımı gizler miyim
Benim aşkım boş bir hayal

Aşkı deneye deneye

Sen kaçtın ama ben oldum yüreksiz
Kendini savunman bence gereksiz
Gönlümü bıraktım akıntıya ben
Sandalım boşlukta yüzer küreksiz

Hasrettim yüzünde ki neşelere

Hani çok mutluydun biz senle güya
Hayaller ümitler bak düştü suya
Nasıl biter bilmem bu tatlı rüya
Ben sevdamı sundum sana peşinen

Aşk yüzünden solan bir gül dalıyım
Bir güzele aşık ve sevdalıyım
Kalbinin içinde ben olmalıyım
Bir güzele aşık ve sevdalıyım

Onu ben çok sevdikçe acıdan tatlıyım

Bugün doğum günüm gönlüm kırlara doğru koşsam diyor
Bir coşku şelalesi olup seller gibi coşsam diyor
Ilgıt ılgıt esen yel gibi daldan dala essem diyor
Beni gönülden bir ömür sevecek yare düşsem diyor

Sevgi dolu tomurcukları serpen bir küçük burçağım