Abidin Kırkoç Şiirleri - Şair Abidin Kırkoç

Neyleyim ben sensiz yalnız dünyayı
Şu gönül köşkümde firdevsim sensin
Ben senden öğrendim aşkı sevdayı
Aşkı yaşatan dört mevsim sensin

Sevgin bir ilaçtı her bir evremde

Aşkı hiç bilemedim her nedense hep ben oldum acemi
Sensiz bir mutlu bir mutsuz geçirdim gündüzümü gecemi
Yoksa gizli aşk benim çözemediğim bir bilmecemi
Sensiz bir mutlu bir mutsuz geçirdim gündüzümü gecemi

Ömrüm en zor günündeyim
Gurbet elde sürgündeyim
Sevmiyorsan ne diyeyim
Sensiz sanki sürgündeyim

Beni ellerle bir tutup

Gönül gözüme ne güzel gözüktün
Yanında çok mutlu görünüyorum
Ben gibi sevmedin boynumu büktün
Sensiz sürüm sürüm sürünüyorum

İçim kan ağlasa senden bilesin

Ey güzel,duygularımın testini sen söyle
Gönül ruhumu fetheden mestini sen söyle
Seven kalbimin tavrını jestini sen söyle
Ey güzel duygularımın testini sen söyle

Sevgi gönül gözümüzü ören bir ağdır

Bir an yanımda sen vardın
Hasretle ruhumu sardın
Hiç gitme diye arkamdan
Çok ağlayıp çok yalvardın

Ayrılık etti tecelli

Halimi hatrımı ne soruyorsun
Suçlu diller değil sen yoruyorsun
Sonra pişman olup ne ağlıyorsun
Beni eller değil sen yoruyorsun

Ah güzel bakışlım nesli şahanem

Ayrılık şerbeti gelip geçici
Hala gönlüm sana ümit bağlıyor
Acılar içinde oldum seçici
Seni seven gönlüm sana ağlıyor

Sevgimi yok ettin sen böle böle

Söyle sevdiğim, sana aşkımın ispatını nasıl arz edineyim
O güzel aşkını kollarımda uyutup, hayalini farz edineyim
Aşksız dünya da sevmekte sevilmekte, yeni bir tarz edineyim
O güzel aşkını kollarımda uyutup, hayalini farz edineyim
Şu şansız talihim bal dudağından düşecek, o cevaba bağlı
Aşkımla mutluluğum bal dudağından gelecek, o cevaba bağlı

Sana sunduğum çiçeğin ne suçu vardı
Bana kızıp da sen onu yerden yere attın
Kırılan kalbim gitme diye nasıl yalvardı
Mutluluğa açık kapımı bir bir kapattın

Pişmanmısın bilmiyorum söyle pişmanmısın