Abidin Kırkoç Şiirleri - Şair Abidin Kırkoç

Aşkımı sundum sana ben tez elden
Ses seda çıkmaz sen gibi güzelden
Günlerce resmini koklayıp öptüm
Hiç düşürmedim gece gündüz elden

Aşkı sefanın cefasıdır mihnet

Yanlızlığı gönlüme övemedim
Senden sonra kimseyi sevemedim
Ayrılığı başımdan kovamadım
Senden başka kimseyi sevemedim

Hasret nöbetlerim gelir üstüste

Sev beni kalbine yasla
Ayrılmam ben senden asla
Değişmem güzel aşkını
Ne altın ne de elmasla

Aşkı kimse etmez tahmin

Ne sen beni, ne ben seni anladım
Her şey boşmuş bunu yeni anladım
Geç olsa da vaz geçmeni anladım
Her şey boşmuş bunu yeni anladım

Kararsızlık seven gönül de hep kuşku yaratır
Sevmek sevilmek kavlimizde ki aşkı aratır
Yarin işveli nazı yanan kalbi çok yıpratır
Sen koş gel bana uykularımı bölebilirim
Önceden heber ver heyacandan ölebilirim

Ayrılık ateşiyle kavrulup yanmayalım
Nolur seninle bir daha hiç ayrılmayalım
Yalnızlık külüyle her yana savrulmayalım
Nolur seninle bir daha hiç ayrılmayalım

Sensiz solmuş gönül bahçemde güller laleler

Aşkımdan habersiz yarim bir günahı yok
Biçare kalbimin hiç mutluluk siftahı yok
Ayrılığın sevene dur durak iflahı yok
Biçare kalbimin hiç mutluluk siftahı yok

Gönül dalımın her tarafı sanki uçurum

Ruhumun içi zifiri karanlık
Hiç yakışmıyor bize bu ayrılık
Senin aşkın nasıl olur bir anlık
Hiç yakışmıyor bize bu ayrılık

Gideremedin nadasa bıraktığın o kaygılarımı
Hiç zorlama söylemem sana beslediğim duygularımı
Ne sana ne aşkımıza hiç yitirmedim saygılarımı
Hiç zorlama söyleyemem sana hissettiğim duygularımı

Sevgi,aşk sevgiliye gönülden sunulmuş bir lutuftur

Gözler aşkı ifşa ediyor inkar, kabul eylemez
Sevmese can cananı, canı hünkar kabul eylemez
Mazeret unutman beni dil efkar kabul eylemez
Hassas kalbim çok incimiş sitemkar kabul eylemez