Abidin Kırkoç Şiirleri - Şair Abidin Kırkoç

Bu yalnızlık girdabında
Çırpındıkça batıyorum
Ayrılmanın azabında
Hasta hasta yatıyorum

Çıkmaz falda o kehanet

Yapayalnız gönlümü bana değil, o vefasız güzele sor
Ağlayanı bülbüle değil, ağlatan güle sor
Sevgi olmazsa, açmayan güle sümbüle sor
El açıp dilekler dileyen, tatlı dile sor
Mecnun olup, Leylasını aradığı çöle sor
İçinden geçeni, hiç çekinmeden aşk ile sevgi ile sor

Senmisin benmiyim bu aşkı elinde tutan
Yüzüme bakta sevgilim ettiğinden utan
Benmiyim yoksa senmisin sözünü unutan
Yüzüme bakta sevgilim yaptığından utan

Gönül ruhuna hitap eden sezgin gibiyim

Neden gülmüyor şu bahtım
Karalarım aşktandır
Hüzün kaplı gönül tahtım
Yaralarım aşktandır

Açılsa gönül sergisi

Benim aşkım el'e bir gösteriş değil bir süs değil
Gönlüm kendisiyle barışık etrafıyla küs değil
Mutluluk bizim için bir hayal ne de bir düş değil
Biz hiç ayrı kalamayız sen bensiz ne de ben sensiz
Öyleyse çal kapımı ya vakitli ya da vakitsiz

Sevdamız kalbimizde gurbette nasıl bölüşelim
Gönlüm gönlünü çok özlerse, söz tekrar görüşelim
Kavlinde ayrılık varsa, gel aşkım helalleşelim
Gönlüm gönlünü çok özlerse, söz tekrar görüşelim

Bilmem sen'le var mıdır kavuşmamızın bir müddeti

Doldurdum kadehi yalnız içtim
Yalnızlık sarhoş etti ben vaz geçtim
Sanma ki bu tutkuyu kendim seçtim
Tesadüf sadece tesadüf bence

Şerefe kadehim size yarasın

Kendimi ayrılığın girdablarında buldum
Yokluğun ateşiyle yanıp yanıp kavruldum
Özlemle seni her yerde ararken, en sonunda
Tutuldum sensizlik hastalığına tutuldum

Yalnızlık delice seven aşığa revamı

Gönlüme bir hazan mevsimi çöktü
Yine bana hasret yolu gözüktü
Gözyaşlı yaprağı üstüme döktü
Yine bana gurbet yolu gözüktü

Ben oldum boş bir hayale kapılan

Acı esen ayrılık rüzgarına göğüs germeyi bil
Delice seviyorsan eğer sevgini vermeyi bil
Aşkını kalbinin derinliklerine sermeyi bil
Delice seviyorsan eğer sevgini vermeyi bil

Gönül gözünü hiç açmadın bana karşı bir kerre