Abdurrahman Uysal Şiirleri - Şair Abdurr ...

Hüznü var bu şehrin
Hasta koğuşunda pnömokonyoz izi
Madeninde bitmek bilmeyen sızı
Çocukların yüreğinde babadan kalma acı

Nefesi var bu şehrin

Dar gününde uzaktan seyredenler,
İyi gününde ballı kaymak yedirirler.
Aynaya baksa Zübük'ü görenler,
Ben de Adamım diye övünürler.

Senden bırak adam
Kümese dam olmaz

Dün Yaptıklarınızı,
Bugün ki
Konuşmalarınızla
Silemezsiniz.
Adamlık
Makam değil

Can dediğin,
iki nefes arası.
Başı ezan sonu sela.
Hayatın manası,
varla yok arası .

Mavinin derinliklerinde
dalıp uykuya,
Güneş yanığı gülüşüne
Deniz kokusu saçlarına.
Hasret bırakıp gittin
apansız.

Altı mavi üstü mavi.
Kanadı mavi lekeli martı.
Mavinin koynunda martı,
Martının koynunda mavi.
Martı olmak varmış vesselam,

Yanarsam aşk ile nara
Yar açarsa yüreğimde yara
Dost bildiğim salarsa dara
Bu yürek koşar sana Ana
(12 mayıs 2012)

Küre i arz ın damıttığı cevher .
Üçbin yıllık umudum
Ebedi Yurdum .
Anadolu’m.

Hayalin yüreğimde yara
Yandım aşk ile nara
Hasretinle düşdüm dara
Şefkatinle sar beni Ana