Abdurrahman Uysal Şiirleri - Şair Abdurr ...

Sofranıza oturmayan siyasetçiler için
Sofrasına oturduğunuz insanları üzmeyin.

Nur içinde Nur i mübin
Gülşen gah içre gül
Efendiler içinde en efendim
Geldin alemlere rahmet
Allahümme Salli ala Muhammed

İkiletmem lafımı,
Sor kardaşım bana sor.
Hak deyip Hak yiyenin,
İflah olması zor.
Üstat’a sorsan,
Bu dava öksüz bu dava hor.

Bir sözünle deryalarda gezindim de
Sükutunla derelerde boğuldum.

Kişisel değil mesele
Kuşlar sürgün diye
Küstüm zemheriye

Gökyüzünün armağanı kar
Sessizce sunulan toprağa.
Gece kuşatılırken yitiyor karanlıklar.
Renkler beyaza meyl ediyor.
Tembihli çocuklar gibi suskun şehir.

Geçmiş telaşlara tanık,
Tahta merdivende yalnızlık.
Sinmiş badallarına efkar,
Bir başına kalmış ah ü zar

Toprak Kadar
Adil Olsa İnsanlar,
Mahşere Kadar,
İşsiz Kalırlar.
Şeytanlar.

Hani bir türkü vardı
“Tren gelir hoş gelir
Odaları boş gelir”
Ne tren hoş geliyor
ne odaları boş

Turnam kanadın kana mı bulandı.
Kerbela çölünden neden gelmezsin.
Şakıyan dillerin lal mı kesildi
Benim ahvalimi niye sormazsın.

Şah ı Merdan senden olur mu razı