Abdurrahman Uysal Şiirleri - Şair Abdurr ...

Sofrana oturmayan siyasetçi için
Sofrasına oturduğun insanı üzme.

Bazen İnsan
Vazgeçmediği
Bir Şey için
Haykırarak
Tüm dünyadan
Vazgeçer

En büyük vefasızlığı ,
kendimize yapıyoruz
vefasızlar için.

İnsan
en büyük vefasızlığı
kendisine yapıyor
Vefasızlar için.

Vicdan;
Benliğimizi renklerine ayıran
turnusol kağıdı misali saf.

Başı belli.sonu belli.
Gelmez dediğim gün geldi.
Geçmez dediğim gün geçti.
Birde baktım yaşım elli.

Geceden fecre
Kundaktan kabre
Ömrüm yol oldu.
Ben ise yolcu.

Hataları ile yüzleşemeyenler
Yaptıkları ile yüzsüzleşmeye
devam ederler.

Hataları ile yüzleşemeyenler
Yüzsüzleşerek hata ederler.

Sen
bir dokunup
bin ah işitmek istersin…
Zulamda bile sana edecek
ahım kalmadı .
Zayi ettim

Gafiller ; zatını Taşa namzet ederler.
Zerreni övmekte aciz, Muallakât-ı Seb‘a.
Beytü’l-ma‘mûr, de tavaf eder melekler.
Bir taşına , bin ömrün olsun heba.