Dağ başında açan gelinciksin,
Eğilse de rüzgârda kırılmayan.
Sinende köylerin ezgisi var,
Saçlarında doğduğu yer güneşin,
Her adımında bereketi taşıyan…
Sen benim havam, suyum, toprağım.
Ege’yle Akdeniz’in köşesi
Gönlümde bitmeyen düşler.
Bir yanım yeşil, bir yanım mavi,
Seninle güzeldir her an, her yer.
Menteşe’de bacaların yükselir gururla,
ÖĞRETMENİN TÜRKÜSÜ
Ben,
Karla örtülü yollardan geçtim,
Bir ülkenin umudu gönlümde,
Avuçlarımda tebeşirle...
Karla örtülü yollardan geçtim,
Umudu aldım gönlüme,
Avuçlarımda beyaz tebeşir,
Bir ülke vardı içimde.
Ben bir öğretmenim,
Güneş doğunca dağların ardında,
Çocuk gülüşleriyle parlasın dünya,
İkiye bölelim bir tas çorbayı
Isınsın o soğuk kış akşamları.
Bir el uzansın yoksulun sofrasına,
Ey Saburhane,
Zamanın sessiz yastığında.
Bir çocuk uykusu gibi duruyorsun.
Kirecin beyaz duvarlarında
Soylu bir sabrı var.
Her çatlağında bir öykü,
Sen yoksun, her şey seninle dolu ama…
Suların senfonisi, sabahın ince ışığında
Adını fısıldıyor rüzgâr, çiçekler arasında.
Güneş ufukta, yavaşça açarken kollarını,
Bırakıyor suyun üstüne o güzelim oklarını.
Şiir dosttur, omuz verir insana,
Karanlık gecelerde yol bulur yarınlara.
Bir çocuğun gülüşünde, annenin duasında,
Şiir susmaz; nefes olur, yaşar halkın başucunda.
Şiir bayraktır, solmayan bir çiçek,
SÖZÜN KISASI
Ben de isterdim
Romantik, romantik şiirler dizeyim
Sevgiden yana yoksul yüreğim
Kesesi boş, kursağı boş
Biçareyim.
Bir ev düşün;
taş duvarlarına sabrı harç etmiş zaman,
kiremitlerinde güneşten kalma eski bir türkünün dumanı,
pencerelerinde akşam çayının ince, titrek buğusu.
Göğe pembe bir sevinç gibi savrulan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!