ÖĞRETMENİN TÜRKÜSÜ
Ben,
Karla örtülü yollardan geçtim,
Bir ülkenin umudu gönlümde,
Avuçlarımda tebeşirle...
Karla örtülü yollardan geçtim,
Umudu aldım gönlüme,
Avuçlarımda beyaz tebeşir,
Bir ülke vardı içimde.
Ben bir öğretmenim,
Güneş doğunca dağların ardında,
Çocuk gülüşleriyle parlasın dünya,
İkiye bölelim bir tas çorbayı
Isınsın o soğuk kış akşamları.
Bir el uzansın yoksulun sofrasına,
Ey Saburhane,
Zamanın sessiz yastığında.
Bir çocuk uykusu gibi duruyorsun.
Kirecin beyaz duvarlarında
Soylu bir sabrı var.
Her çatlağında bir öykü,
Sen yoksun, her şey seninle dolu ama…
Suların senfonisi, sabahın ince ışığında
Adını fısıldıyor rüzgâr, çiçekler arasında.
Güneş ufukta, yavaşça açarken kollarını,
Bırakıyor suyun üstüne o güzelim oklarını.
Şiir dosttur, omuz verir insana,
Karanlık gecelerde yol bulur yarınlara.
Bir çocuğun gülüşünde, annenin duasında,
Şiir susmaz; nefes olur, yaşar halkın başucunda.
Şiir bayraktır, solmayan bir çiçek,
SÖZÜN KISASI
Ben de isterdim
Romantik, romantik şiirler dizeyim
Sevgiden yana yoksul yüreğim
Kesesi boş, kursağı boş
Biçareyim.
Engel değil yıllar, yürek çarpıntısına,
Aldırma yiten günlere, gençliğini yaşa.
Eski demirlerde coşkulu bir volkan gizli,
Ruhundaki ateş hâlâ kavuruyor içini.
Yıllar geçe belirse de çizgiler,
Yeniden Dünya’ya gelseydim,
köy yollarında koşardım çocukluğumda,
çimen kokusu sarardı dizlerimi,
toprak ellerimi kirletirdi,
pırıl pırıl olurdu kalbim ama.
Taş sektirirdim bir dere kenarında,
Bu yıl
Biraz daha
yoksullaştırdılar bizi.
Değil sadece cebimizi,
Sansürlediler kelimelerimizi.
Yasaklandı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!