97- Bir gün Şiiri - Ali Fırat Dicle

97- BİR GÜN

Bir gün…
Bir gün…
Sadece cansız bedenim geri dönecek…
Doğduğum topraklara…
Ah ülkem…
Ayaklarımın dolaştığı topraklar…
Yollarımın tozu…
Hala benim kokumu taşıyor…
Heyyyy… Heyyyy… Heyyyy…
Eski taşların üzerinde…
Ağaçların gölgesinde…
Oturdum…
Ezilmiş ekmek…
Haşlanmış yumurtalarla…
Yeşil salata… tereyağlı savarin…
Hey looo… hala oradalar…
Bir gün…
Sadece cansız bedenim geri dönecek…
Oyun alanıma…
Çocuk kahkahalarının sesi…
Ses yankılanıyordu… loooo… … loooo… … loooo…… loooo…
Çoban yollarında…
Kuzuların melediği yerde…
Beyaz süt…
Sırtımda…
Rüzgar…
Rüzgar tandır ekmeğinin kokusunu getirecek…
Karışık… ülkemin kokusuyla…
Ben olacağım…
Bir buğday tanesi…
Sarı Tohum…
Kutsama…
Bir gün…
Sadece cansız bedenim geri dönecek…
Kutsal topraklara…
Atalarımın topraklarına…
Ellerini öptüğüm kişilerin topraklarına…
Hey looo… Hey looo… Hey looo… Hey looo…
Ebedi bir huzur var…
Zaman ne çabuk geçti…
Ne çabuk…
Hayat…
Ağır bir darbe gibi…
Göğsümüze vurdu…
Looo…
Gözlerimiz…
Gökyüzünü görmeseniz bile…
Geri döneceğim…
Geri döneceğim…
Zaman dolduğunda…
Sen de… sen de…
Gelecekler… Gelecekler… Gelecekler… Gelecekler…
Tek tek… Tek tek…
Beni takip edin…
Geri döneceğiz…
Hava… koku… soğuk… hadi gel! Doğduğumuz gün gibi…
Toprağın bağrına doğru… vay canına… vay canına… vay canına……
Orada…
Ektiğimiz tohumlar…
Bizi karşılayacak…
Suladığımız sular…
Bizi yıkayacak…
Altında oturduğumuz ağaçlar…
Üzerimize düşecek…
Heeyyy loooo… Heeyyy loooo… Heeyyy loooo… Heeyyy loooo… Heeyyy loooo…
Ve sonra…
Anlayacağız…
Gerçek dönüşün…
Gerçek eve varışın…
Sadece bu son yolculukla olduğunu…
Toprak Ana…
Çocuğunu kucaklayacak…
Ve Biz…
Sonunda…
Gerçekten…
Eve döneceğiz… Eve döneceğiz…

27.11.2013