Zümrüt Bir Uyanış Şiiri - Ali Sinkay

Zümrüt bir uyanış bu, sırma saçlı sabahın avuçlarında,
Kâinatın kalbi bugün gümüş bir çıngırak gibi şen,
Güneş, altın iğnesiyle dikiyor yırtılan karanlığı,
Her zerrede bin bir renk, her nefeste taze bir gülşen.

Lâl rengi bir şevk aktı damarlarına sessizliğin,
Kuşlar ki göğün ipekten mektuplarını taşır yere,
Mavi bir nehir gibi çağlıyor ruhun derinlikleri,
Eski bir hüzün şimdi kurban edildi uçsuz maviliklere.

Rüzgâr, asude bir raksla sarıyor selvilerin belini,
Toprak, çiçeğin lisanıyla anlatıyor o gizli müjdeyi,
Billur bir kadehte eriyor zamanın katı gölgesi,
Hayat, kendi aynasında öpüyor bu eşsiz saniyeyi.

Kilitleri kırıldı kederin, kapılar ardına dek açık,
Bir çocuk gülüşüyle yıkanıyor eşyanın soğuk yüzü,
Işık, bir sarmaşık gibi dolanıyor her varlığa,
Bugün, ebediyetin yeryüzündeki o en aydınlık gözü.