Bülbülün Avazı Şiiri - Müslüm Bayram

Sevmek haksa gönül madem âşıksın
Geçmiş ömrü niçin neden tükettin
Kuru lafla dolu tahta kaşıksın
Değmez oldun yâre derdi yük ettin

Buğday ektin ise yulaf biçilmez
Bulanık sellerden suyun içilmez

Bülbül olsan ötsen yârin bağında
Alı solmuş güller, virane halin
Çoban olup kalsan amel dağında
Kökleri kurumuş divane dalın

Matem çöker dama baykuşlar konar
Sapadır sokağın suları donar

Maziye sarılıp hayal kurmuşsun
Serap gözlerinde yanar çöllerin
Durulmuş kalpleri gözüm vurmuşsun
Vakarın içinde susar dillerin

Sevdalı yürüyüş rüzgâr kaldırır
Mavili bulutlar efkâr yağdırır

Eriyip coşarsa dağların karı
Ovada yeniden nergisler açar
Ozanlık yaşarsa ilhamı kârı
Saçılır mürekkep şiirler uçar

Bülbülün avazı niyaza değer
Kaderin cilvesi yakarmış meğer.