Herkes herhangi bir sebep ile birileri tarafından kandırılabilir,
Ama insanın kendisi tarafından kandırılmasına ne denilebilir! ?
El ile tutulmasa, göz ile görülmese de; akıl var izan var,
Adil bir kimse olabilmek için hukuk var, yasa var.
Sen bana benden uzak dururken
Ben sana senden yakın olamam
Acıma özlemime gem vurup
Yokmuşsun gibi de davranamam.
Beni ben bile anlamıyorumki;
Yıllardır içinde gizlediklerin
İki dudağının arasından çıksa
Cesaretini toplayıp da söyleyebilsen
Derinden bir oh çekip rahatlayacaksın.
Kaybettiğin seni kendinde bulduğun an
Hayat senin için sıfırdan başlayacak
Hoşgörüye aşina
Sevgiye tutkun
Olmak varken
Hoşgörüsüzlük
Sevgisizlik içinde
Kendimizi kandırarak
Sana çocukluğumda aşık oldum
Haberin yoktu ama biliyordun
Bu güne dek seni sensiz yaşadım
Yıllar geçti hala da aşığınım.
Kalbimin derinliğinde saklısın
Benden sonra beni anmayacaksınız
Bunu yediğim ekmek gibi biliyorum.
Sizi gidi sizi; beni çekemeyenler,
Ardımdan belki küfür de edeceksiniz.
Fani yaşamın başında da, sonunda da
Sen bir melektin; nasıl şeytan oldun,
Aklım almıyor!
Daha düne kadar,
Yalan söylemeyen, yemin etmeyen,
En yakın dostumken;
Bana nasıl düşman oldun,
Aklım başımda değil,
Zamanı boşa harcıyorum.
Sana zaman ayırmak yerine;
Bencilce kendimle uğraşıyorum.
İçimde gizliden gizliye
Sana olan sevgim bitti tükendi
Bu akşam seni gördüğüm o yerde
Eski hamam eski tas bir naz bir eda
Görünce inanamadım adeta
Ah ah!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!