Zilan Şiiri - İhsan Emmi

Dicle’nin kıyısında bir fidan büyür,
Adı Zilan’dır, bakışında bahar yürür.
Fiskaya’dan esen rüzgar saçlarını savurur,
O her adım attığında, zaman durur.

Dağların kalbinde bir isim sakli
Rüzgarların fısıltısi suyun akışıdır zilan
Güneşin doğduğu o kadim topraklarda
Bir umut türküsü bir direnç bakıştır zilan

Evli Beden’in taşları dile gelse,
Zilan’ın zarafetini cümle aleme söylese.
Hevsel Bahçeleri’nde narin bir çiçek,
Gülüşü ömre bedel, sevdası gerçek.

On Gözlü Köprü’den geçerken nazlı,
Yüreğinde saklar bin yıllık bir yazıyı.
Gözleri bazalt taşı kadar derin ve kara,
Zilan, bu kadim şehrin ruhundaki hatıra.

Ne dert kalır ne keder onu görünce,
Bir türkü yükselir Sur içinden ince ince.
Diyarbekir’in asil kızı, gönül fermanı,
Zilan’dır bu ömrün en güzel dermanı.