Gaflet içre uyuyanlar, damlayı can zanneder,
Damla bilmez ki kendini, ulu ummân zanneder.
Sırr-ı vahdet güneşinden, yansıyan bir gölgedir,
Kör olan göz bu serâbı, mutlak cihân zanneder.
Kevn ü mekân dediğimiz, bir tecelli sahnesi,
Akıl bilmez ki gerçeği, sırrı nihân zanneder.
Taştan taşa çarparak da, okyanusu özleyen,
Çağlayan su feryâdını, âh u figân zanneder.
Aşk dediğin mukaddes nâr, yakıp yıkar gövdeyi,
Ham kalmış rûh bu ateşi, derd ü ziyân zanneder.
Hâlik'indir bütün kudret, mahlûk sâde perdedir,
Bîçare kul kendisinde, mülkü ayân zanneder.
Zemzeme, bil ki vücûdun, Hâlik'e bir aynadır,
Aynasını asıl sanan, gölgeyi can zanneder.
Kayıt Tarihi : 16.06.2026 21:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!