Zifiri Kara
Bazen karadır gece,
hem de zifiri kara…
Seslensen, sesini duyan olmaz.
Sussan, güneş şafaktan bakmaz.
Yırtıp çıkmak istersin içindeki karanlığı,
o da olmaz…
Üstüne üstüne dökülür karanlık,
sığamazsın;
ne odana, ne içine, ne de içindekine…
Yanarsın, yanarsın,
darma duman olursun.
Bir sen ağlarsın kaderine,
bir de gökyüzü…
Şafak sökmez olur,
güneş gittiği yerden dönmez…
İçindeki ateş sönmez olur.
Karadır gece,
ruhum kadar kara…
Kayıt Tarihi : 8.01.2024 15:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!