Zeynep Zeynep 2 Şiirleri - Şair Zeynep Z ...

Zeynep Zeynep 2

Mahşere Sakladığım Günaydın
Günaydın sabah’ımın güneşi…
Günaydın çayımın sıcaklığı…
Günaydın kahve kokum, sigaramın dumanına karışan hayallerim…
Günaydınlar içimde ağır ağır büyüyen hasrete…
Günaydınlar adını anarken titreyen dudaklarıma…

Devamını Oku
Zeynep Zeynep 2

Tok oturan açlığın ne olduğunu bilir mi sevdiğim?
Bilmez… tok olanın gönlüne düşmez bu yangın,
Ne bir sızı yoklar içini, ne de bir eksik üşür gecelerinde…
Ben ki yokluğun dizinin dibinde büyüyen bir kalp,
Açlığın alfabesini ezberledim sessizce…
Hilâl kesiği yaralarla bölünürdü gecelerimiz…

Devamını Oku
Zeynep Zeynep 2

Ve artık; yokluğunu üzerime giyinip,
yüreğimin duvarlarına hayalden
resimlerini koyuyorum şimdilerde...
Gülüşünün sıcaklığını seriyorum odamın
soğuk duvarlarına.
Sana yazdığım şiirleri yatağımın başucuna koyup,

Devamını Oku
Zeynep Zeynep 2

İkra gibi başladım sevmeye, hafız, onu.
Her seferinde besmelesiz sevemedim.
Bakara gibi uzun uzun seyrettim,
Firdevs’imi seyreder gibi gözlerini.
İnşirahlar yolladım, binbir renkli balonların içine koyup kaç gece gökyüzüne;
Kıyamet gibi bitmesin,

Devamını Oku
Zeynep Zeynep 2

Kaç gece kan ter içinde uyandın?
Kaç gece sabaha kadar uyuyamadın?
Kaç bedene mezar oldu yüreğin?
Kaç acının izi kaldı yüzünde?
Kaç volkan kurudu yanaklarında?
Kaç kez karanlığın ortasında nefesin daraldı,

Devamını Oku
Zeynep Zeynep 2


Kaç hayat yaşayınca yorulur insan?
Kaç seneden sonra yorgun sayılır ruh,
Kaç hezimetten sonra düşer omuzlar,
Kaç kırık sevdadan sonra kalpsiz olur bir insan?
Kaç kelimeden sonra, kaç şiirden sonra

Devamını Oku
Zeynep Zeynep 2

Gölge mi bile yük hissettiğim bugünlerde;
Küskünlerimi kuytulara bıraktıysam sebebine bakmadan,
Uçurumun dibinde asılı bıraktıysam kırgınlıklarımı,
Bil ki artık taşıyacak gücüm kalmadığındandır…
Ve hâlâ nefes almak için bir sebep bulabiliyorsam,
Bu biraz alışkanlık, biraz umut kırıntısı,

Devamını Oku
Zeynep Zeynep 2

Ruhumun Diğer Yarısına
Bazı insanlar hayata bir eksikle başlar; adını koyamadıkları, nereden sızdığını bilmedikleri bir boşlukla… O boşluğu doldurmak için durmadan ararlar; insanlarda, yollarda, cümlelerde, susuşlarda. Seni tanıdığımda anladım ki, içimdeki o eksiklik bir yokluk değilmiş; sadece sen gelene kadar bekleyen bir yermiş. Meğer kalbimdeki o sessiz alan, başkasına değil, yalnızca sana aitmiş.
Seni sevmek benim için bir seçim olmadı hiç; aklın terazisinde tartılmış bir karar da… Seni sevmek, ruhumun kendini tamamlamasıymış. Nefes almak gibi, kalbin atması gibi doğal ve kaçınılmaz. Seninle konuşurken zamanın nasıl akıp gittiğini fark etmemek, kelimelerin arasında kaybolmak ya da sadece varlığının verdiği o açıklanamaz güven duygusu… Hayatın bana sunduğu en sade ama en kıymetli armağan bu.
Bizim bağımız, sadece güzel cümlelere sığan ya da mutlu anların fotoğrafında kalan bir şey değil. Biz, birbirinin yarasını kanatmadan dokunabilen, susarak da anlaşabilen iki ruhuz. Göz göze geldiğimizde kelimelerin gereksizleştiği, bakışların her şeyi anlattığı bir yer var aramızda. Sen yanımdayken dünyanın kalabalığı uzaklaşıyor; gürültüler susuyor, fazlalıklar dökülüyor üzerimden. Hayat sadeleşiyor, ben hafifliyorum.
Seninleyken sadece dünyaya değil, kendime de başka bir yerden bakıyorum. Kendimi daha çok kabul ediyor, daha çok seviyorum. Eksiklerimle barışıyor, yaralarımı saklama ihtiyacı duymuyorum. Çünkü sen, olduğum hâlimle kalabileceğim nadir duraklardan birisin.
Yollar nereye çıkarsa çıksın, kader hangi istikameti gösterirse göstersin; kalbimdeki pusula hep seni işaret edecek. Mevsimler değişecek, zaman yüzümüze izler bırakacak belki ama içimde sana dair olan o yön hiç şaşmayacak. Seninle her şeyi göze almak, bilinmeyen yollara korkmadan yürümek benim en büyük cesaretim. Çünkü cesaret bazen ileri atılmak değil, doğru insanın yanında kalabilmektir.

Devamını Oku
Zeynep Zeynep 2



Hafızım

Hayat kırk yerinden vurdu ömrümü. Ne bir silah sesi duydum, ne de bir savaş gördüm. Sessizdi, ama ölüm kadar yakıcıydı. Kırk kez aldı canımı, üstelik ne ecel vardı ortada ne de Azrail. Her defasında biraz daha eksildim, biraz daha sustum. Küllerimi bile sakladım, kimse görmesin diye içimin yangınını kendi avuçlarımla örttüm.

Devamını Oku
Zeynep Zeynep 2

Sen beni diz kapaklarımdan öp adam.
Bugüne dek tüm düşmüşlüklerimden;
ayağımın kaydığı anlardan,
yere ilk çarptığım yerden,
kalkmayı öğrenmeden önce öğrendiğim acılardan,
yaralarımdan, izlerinden…

Devamını Oku