Ömrüm...
Bu gün, içinde papatya resimleri olan hırkamı giydim…
Belki sen kokarsın diye.
Giyinirken ellerim titredi,
omzumdan aşağı kayarken hırkanın yumuşaklığı bile yaktı içimi.
Sor bakalım…
Çay içtiği, kahve içtiği biri var mıymış?
Gönlünü gönlünde demlediği,
Gözlerinin gözlerine aktığı,
Hayatına iki şeker kattığı,
İçini usul usul ısıtan biri…
Sevgilim,
Ağrımı sorduklarında, yine “başım” dedim.
Oysa bilselerdi, ağrıyanın aslında kalbimin ta ortası olduğunu…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!