Zeynep Karabulut Şiirleri - Şair Zeynep ...

Yanmaya ateş gerekmez ki,
Yaktığın onca yüreğe
Kor olan onca ömre bak ardinda.
Ağllayan,yakaran onca şiire bak.
Yarım kalan onca hayale
Ve verilemeyen onca emeğe...

Ölü insanlarla dolu büyük şehirlerin,
Terk edilen masum sokakları gibi sessizliğinde
Dinliyorum yağmurun sensizliğini..
Yansımalarla dolu sözcükler vuruyor sırtından insanları,
Oysa ölüm ruhlarını çoktan çaldı,
Habersiz dolanıyor yeryüzünde bedenler,

Yalnız gökyüzü şahitti
Güneş vururken yüzüne,söylediklerine.
Sözsüz söylendi herşey,
Yersiz, yurtsuz cümleler
Döküldü öylece...

Bulutlarin üstünde yürürken çakıldığı yerde tohuma dönmektir,ciceğe bitmektir aşk..

Sarmaşık misali sarıp sarmalamaktır hayaller, sonsuz hüsran sükûtuna mani olmaktır.

bambaşka umutlarım vardı,
hayallerim,mutluluklarım.
sonra acı yağdı başıma,
yerle yeksan oldu
küçücük şehrimdeki
kocaman dünyam.

Üstün başın ben koksun istiyorum,
Aldığım nefesin sen olması gibi.
Ruhun aydınlansın,
ışık saçsın dört bir yana,
Ama olmasın benim için bir muamma.
Sarsın dörtbir yanı huzurun hanımeli kokusu,

sessiz hayat.
solgun ve suskun.
hayalleri başka,
inançları başka,
sessiz ve durgun.
döndükçe dünya,

Gözlerinden süzülüp en ücra köşelere sindim sessizce.Öyle yorgun,öyle hüzünlü duvarlar vardı ki kayboldum saatlerce... seni anlattılar,izledim tüm kötücül senaryoları ve güldüm her tebessümünde..

Gözlerinden süzüldüm,evet,gözlerinden.. Sözlerine düşmeyince adım, yanaklarını ıslatsın istedim tüm gücümle. Hissettiğin ben olayım, söyleyemesende.

Özüne sineyim. Sen olup dağ tepe gezeyim. Limanlar yakayım kırıldığın rıhtımlara inat. Dost düşman görsün, yanınca insan nasıl yakar dünyayı, nasıl tutuşur bir devrin insanı.

Ah sitare!
Kapim calinsin istiyorum vakitli vakitsiz..Açayım güç bela istemsiz.Seni göreyim.Öleyim heyecandan,ne soylenmesi gerektiğini bilemeyeyim."hoş geldin"ler pelesenk olsun dilime.Baska çok şey söyleyebilecekken, hiç bir şey diyemeyeyim. Sen anla beni Sitare.. Neler neler diyemediğimi sen bil.Dökülemeyen her cümleyi içinde hisset. Korkma, düşürmem seni dillere, ben düşerim de kör kuyulara.söyletmem tek bir hece.
Ah sitare!..
Bu can bilmez nedenini bu hummanın.Bu akıl düşünemez seni görünce.Nasıl bir dertse dürter gece uykularindan,oturtup yazdırtır böyle adama.".Neden" diyemezsin. Desende bilmez kimse.Sen bil Sitare...Sen bil ki boşa gitmesin hiç bir gece..