Ölü insanlarla dolu büyük şehirlerin,
Terk edilen masum sokakları gibi sessizliğinde
Dinliyorum yağmurun sensizliğini..
Yansımalarla dolu sözcükler vuruyor sırtından insanları,
Oysa ölüm ruhlarını çoktan çaldı,
Habersiz dolanıyor yeryüzünde bedenler,
Yalnız gökyüzü şahitti
Güneş vururken yüzüne,söylediklerine.
Sözsüz söylendi herşey,
Yersiz, yurtsuz cümleler
Döküldü öylece...
Bulutlarin üstünde yürürken çakıldığı yerde tohuma dönmektir,ciceğe bitmektir aşk..
Sarmaşık misali sarıp sarmalamaktır hayaller, sonsuz hüsran sükûtuna mani olmaktır.
bambaşka umutlarım vardı,
hayallerim,mutluluklarım.
sonra acı yağdı başıma,
yerle yeksan oldu
küçücük şehrimdeki
kocaman dünyam.
Üstün başın ben koksun istiyorum,
Aldığım nefesin sen olması gibi.
Ruhun aydınlansın,
ışık saçsın dört bir yana,
Ama olmasın benim için bir muamma.
Sarsın dörtbir yanı huzurun hanımeli kokusu,
sessiz hayat.
solgun ve suskun.
hayalleri başka,
inançları başka,
sessiz ve durgun.
döndükçe dünya,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!