Ah sitare!
Kapim calinsin istiyorum vakitli vakitsiz..Açayım güç bela istemsiz.Seni göreyim.Öleyim heyecandan,ne soylenmesi gerektiğini bilemeyeyim."hoş geldin"ler pelesenk olsun dilime.Baska çok şey söyleyebilecekken, hiç bir şey diyemeyeyim. Sen anla beni Sitare.. Neler neler diyemediğimi sen bil.Dökülemeyen her cümleyi içinde hisset. Korkma, düşürmem seni dillere, ben düşerim de kör kuyulara.söyletmem tek bir hece.
Ah sitare!..
Bu can bilmez nedenini bu hummanın.Bu akıl düşünemez seni görünce.Nasıl bir dertse dürter gece uykularindan,oturtup yazdırtır böyle adama.".Neden" diyemezsin. Desende bilmez kimse.Sen bil Sitare...Sen bil ki boşa gitmesin hiç bir gece..
zamana sığmaz bazen duygular,
uykular ağır gelir bedene.
ne bir yaprak sallansın ister insan,
ne de dudaktan dökülen bir kelime.
sadece zaman akar,
o arkasından bakar
Ki ben sana meftunum,sen herkese yabancı
Nasıl silinir söyle,yüzündeki bu acı.
Her mısra dizilimi sanki bize yalancı,
Tek çare sükût mudur?bu ölüm kadar acı.
Boncuklar dizdim iplere.kapısına astım dünyanın.rengarenk balonlar uçuşuyordu,meşaleler aydınlatıyordu yolları..yıldız gibi parlıyordu attığımız herhavai fişeğin parçası gökyüzünde.
Gökyüzü kapkaranlık burda.ışığına ihtiyacımız var meşalelerin.Ay yok,yıldız yok.sadece kurduğumuz sahne…beğenmeyen gelmeyebilir; isteğinize göre..
Garip gelmesin bu sözler,bir düşünün bakalım ağzımızla söylemediğimiz bu cümleleri hayatımızın hangi zamanlarında uygulamalı olarak yaşıyoruz.kaç muhtaca el uzatıyor,kaç açı doyuruyoruz.Kaç çocuğu sevindiriyoruz.
Geceler karanlık duygularımızı sembolize eder,yıldızlar hayallerimizi..meşaleler fikirlerimizi.boncuklar mı? onlarda hal ve hareketlerimizi.şimdi nasıl bir sahnedeyiz,hep birlikte düşünelim mi?
Tövbekar bir gönülle gelsem sana
Yine çıkarmıyız o dağa?
Ya elimi tut demiştim,
ya düşer tüm hayaller toprağa.
Söyle ey âhu gözlü sevda,
Kaç günah bozar tövbemi?
Tut ki,düştün ellerimden yüreğime,
Tut ki,sığınamadın sığınılacak ne varsa.
Canın acımaz düştüğün yerde,
Dizlerin kanamaz.
Yüzün solmaz ey sevgili...
Müsterih ol,
Tutup saçlarından rüzgarın,
Sen benimsin,
bak nasıl sevdim seni,
diyesim gelir.
Sonra yaslanıp bir dağın sırtına
Öylece meşk ile izlerim seni.
‘Sev’ dedim,
‘Nasıl? ’ dedi.
Hani elinde diken varken
Hanımeli tutarmış gibi…
Dünyanın son gününde
Bir ömür yaşarmış gibi…
zamana sığmaz bazen duygular,
uykular ağır gelir bedene.
ne bir yaprak sallansın ister insan,
ne de dudaktan dökülen bir kelime.
sadece zaman akar,
o arkasından bakar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!