Ardında yüz yıllık yıkık sevdalar bırakmak zordur elbette...
Zordur düşünmek, yetişmek her şeye.
Dokunamayacağın onca çiçeği ağlar görünce kanar ruhun,
Kazan kaldırır ruhun bedenine...
Eşkiyası olur tüm geçmişinin
Es kaza savaşlar yaratır içinde.
Zamanın esaretine düşsün gece,
Ve söylenmesin bu destan hakkında
Hiç bir hece..
Bırak..!ay mahpus kalsın gözlerinde,
Yıldızlar millensin yüreğimize..
Çok şey istemedim bu hayatta,
Tek odalı bir çatı belki,
İçinde küçük bir kilim,
Tek kişilik bir pencere...
En çok kitap olsun yanımda,
Bir de kalem ve kağıtlar...
Yaz sevgili,
Her aşkın bir destan olmadığını,
Her tahtın divân olmadığını,
Her aklın bir kelam olmadığını yaz..
Hiroşima gibiyim,
Herşey ölüyor içimde.
Ve ben yanmış bir ceset gibi
Dolanıyorum yer yüzünde...
İçimdeki kuyuya düştüm
sessizlik vardi dibinde en koyusundan.
Sarıldık birbirimize
Laf bile sızmadı aramıza
Karanlık ve islak
Acı ve soğuk karıştı aramıza.
Kaçamak düellolara şahit oldu şu yüreğim.Kor düşürdü yelkenlerime.Kanatsız melekler heba oldu uğruna her savaşta.Nasıl acıdı canım,nasıl sessizliğe gömüldü hasret.Sessiz sessiz ağladı bir köşede ruh.Bakmadı gözler yıldızların parlaklığına artık.Hepsi söndü ışıkların gökyüzünde.Kaçamaktı hayat,kaçamaktı umutlar.Sormadan hiçbir şey gitmek gerekir gölgelerin arasından.
Kader mi güldü bize
Keder mi ? Bilemedim.
Sevince gözlerindeki gülümsemeyi
Ağlasam mı? Gülsem mi? Sezemedim.
Ne çok şey sığdırdık şu kısacık ömüre
Dahasını istesem mi? Düşünemedim.
Çok uzaklar çağırdığında gitmelisin
Ve duymalısın menekşe yapraklarının sesini
Yok oluş kadar acı versede yüreğine
Okumalısın yok oluşunu onun gözlerinde.
Kırılan onca cam batınca avuçlarina
Kalbini görmelisin! temizle sevginle.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!