Hocam Şiiri - Sami Demirkol

Biraz sosyal medya ile ilgilendim,
Baktım, lüzumsuz şeylerle bilgilendim.
Hayır işlerinde çok geriden geldim,
Hep kafama göre takıldım, eğlendim.
Hocam, ben cennete girebilir miyim?

Uyumadım, durdum sabahlara kadar;
Günahımı çekti görünmez bir radar.
Bilerek kabrimi ettim kendime dar,
Hak sözle hiç olmadım ki alakadar.
Hocam, ben cennete girebilir miyim?

Sırt çevirdim helale, daldım harama;
"Bir seferden bir şey olmaz." dedim ama...
Vermedim selam, gitmedim akrabama.
Elbiselerim temiz, gıcır; yok yama.
Hocam, ben cennete girebilir miyim?

Sormadım ne düşkünü ne bir hastayı,
Bölmedim pastayı, bende aslan payı.
Mazlumlardan çokça aldım bedduayı.
Gafletle geçirdim bunca yılı, ayı.
Hocam, ben cennete girebilir miyim?

Takip ettim güncel son modayı, tarzı;
Bak sen hele, terk ettim sünneti, farzı.
Çok sevdim kana boyayanları, arzı;
Aklıma getirmedim haseneyi, karzı.
Hocam, ben cennete girebilir miyim?

Heveslendim geçici köşke, saraya;
Meyl ettim hep nefsime, fâni dünyaya.
Tamahlandım değersiz pula, paraya;
Vefasızlığı koydum hemen araya.
Hocam, ben cennete girebilir miyim?

Doğru mu, bozulmuş diyorlar cemiyet?
İnsanca yaşamak artık bir eziyet.
Kimsede kalmamış hiç güzel meziyet.
Yani diyorum ki: Öldüğümü farz et...
Hocam, ben cennete girebilir miyim?

— SAMİMİ