Zeki Tüyen Şiirleri - Şair Zeki Tüyen

kapıdan fırlayan çocuğun sevinci
yayılır kırların enginine
seinte-severe köyünde bir bayram günü
balo elbisesini almaya giden yaşlı adam
büyük tekerlekli bir arabada
vızıldayan sinekler uçuşur

aşkın katıksız halini ararım güz bahçelerinde
derin bakışlar deler elbet zamanı
ölümcül bir kuşatma gibi göz göze gelişler
el ele gezmeler bütün evreni, gönül gönüle
ılık esintiler yüzleri yalar tutku büyüsü gibi
sonra kara kış günleri gelir birden

ne zaman aşkı düşünse insan yalnızlığından
modern çağların hüznü çöker önüne
omuzunda ağır bir yük gibi umutsuzluk
yüzünde harita gibi ağrılar dolanıp durur
derin fısıltıları haykırır sessiz duyulan zaman
belli ki bakışın anlamını yitirmişiz çoktandır

ben aylardır sonbaharı beklemişim sonbaharı
sonra sonbahar kalkıp yanıma gelmiş her nasılsa
sarı kadırgalar geçerken boğaz'dan
nazlı bir gelin gibi geçerken boğaz'dan
ağaçlar da bir güzel dökmüş yapraklarını
soyunuk bir giysi gibi dökmüş yapraklarını

aydınlığı tutabilmek zor şimdi ellerde
ele avuca sığmayan civa gibi ellerde
zor taşıyabilmek geceleri sabahlara
ve gökyüzünü kör şişelere sığdırabilmek
yılgın insanların baktığı pencerelerdeki

derin bakışlarda güz yetişir
berrak bir içlenmenin göz ucunda
bir pınar gibi susuz topraklara süzülen
omzunda alev alev yangınlar
umutlar bulutlara erişir
sonra limon çiçeği geceyi anlatınca

çocuk olsam bu bayram çocuk olsam
uyansam kırmızı pabuçlarım başucumda
alsam elime çemberimi çevirsem
çevirsem çemberimi sonsuza doğru
ve umutlar içimde fırdöndü
bilye oynasam arkadaşlarımla

sarı çığlıklar yırtar sessizliği sabahları
sesler başka seslere karışır usulca
bir mahur beste olur, bir masal anlatıcısı
nice mutluluk işçisi olur erkenden
üşüyen o yalnızlık bahar akşamlarında
ki her hüzün bir bilançodur yarınlara

dalgalı deniz üstüme gelme benim
dalgan alıp götürür beni sonra
bırak gönlünce yaşamak isterken
yaralı atlar yarasını sarsın kendinin
bütün yitikleri içimin, yitikleri
derin hisler uyandırır öylesine derin ki

desem ki sen betül'sün
simsiyah saçların upuzun
dalga dalga dökülür omuzlarına
ve sanki alevler fışkırır
o sardunya çiçeği gözlerinden
yağmura tutulmuş gibi tutulurum