Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Sonbahar gelince yaprak döküldü,
İnatcı tavrından dişler söküldü,
Bırakıp gidince boynum büküldü,
Mevsimler deyişti sen deyişmedin.

Kış günü titrettin sobam yanmıyor,

Yıllardır yaşarken çirkefe battın,
Nefsi arzuları,haramı tattın,
Cinayet işledin hapiste yattın,
Tetbirler alarak tamamen deyiş.

Bunca günahların hesabı zordur,

Söyle be ne kadar yaşarım sende? ,
Gerçeğe dönmedi beklenen rüya,
Amansız hastalık oluştu bende,
Türlü çirkefler le dolusun dünya.

İyi insanları bir bir yollarsın,

Hayat serüvenim çileyle dolu,
Bana huzur verdi Hakkımın yolu,
Asla incitmedim ben hiç bir kulu,
Bu benim amele diyenler arttı.

İnşaat işleri zor olsa yaptım,

Vampire dönüştü zehirli çene,
Korkunç hayalleri yaşattın yine,
Doymak bilmiyorsun beş yüze, bine,
Düşlerime girdin işim aksadı.

Çığlıklar atarak uykum bölündü,

Toprak gibi bizde suya muhtacız,
Ekip, dikemiyorsak gelir haciz,
Bazı insan vana burk maktan aciz,
Bir damla suyunu boşa akıtma.

Müsriflik yapanlar kul hakkı yiyor,

Bin dokuz yüz yetmiş bir yayın yılı,
Ali Sinan vardı onun başında,
O günden bu güne açıldı yolu,
Akın Gazete kırk altı yaşında.

Oğlu Abdullah bey devam ettirdi,

Uzaktan gelerek yozluk yarattın,
Kafana göre de ortam donattın,
Hiç gönül almadın ufku kararttın,
Çok şükür görevin sona eriyor.

Isparta yıllardır bıkmıştı senden,

Sevgilim diyerek canı adadım,
Kaçamak yapmadım nefsi budadım,
Sana odaklandı her bir adedim,
Delice sevsem de akıllanmadın.

Dengem bozuk değil şuur yerinde,

Ne sana, ne bana zarar gelmesin,
Allah'ım kaza ve bela vermesin,
Mutlu hanemize kabus girmesin,
Göz yaşın inmesin ahımı alma.

Ağrılar, sancılar bitirir seni,