Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Nefsine kapıldın taktın kafaya,
Peşime çok düştün araçla,yaya,
Saçtığın tahriki farkettin baya,
Başımı döndürdün,ocak söndürdün.

Yolumu kestikce tebessüm saçtın,

Mutluluk rüzgarı esiyor sana,
Gerçekten şanslısın sevgiden yana,
Güvence bir umut verirsin bana,
Neşeyle, sevinçle coşan sen oldun.

Belli ki yüreğin odaklanıyor,

Ağzına alırsın olsa da bayat,
Değersiz,ucuz mu sence bu hayat? ,
Zevkine karıştım ben de kabahat,
İç içebildiğin kadar serbessin.

Nasihat etmemi istemiyorsun,

Ne zaman yanımdan gitmeye kalksan,
Bu dünya başıma yıkılır sanki,
Ardına bakmadan terk edip çıksan,
Sensizlik içimde kor alev sanki.

Her gelen gidiyor gönlümüzdür han,

Saygıda kusuru olmayan kişi,
Elinden geldikçe yapıyor işi,
Karşılık bekliyor elbette eşi,
Rızkını bu yönde alır sekreter.

Enine, boyuna planı çizer,

Gündem konusunu işlemektedir,
Zalime kuyuyu kazanları sev,
Vatan hainini suçlamaktadır,
Gazetede köşe yazanları sev.

Ruhun gıdasını seçebiliyor,

Şimdiki devirde bunlar aranır,
Palyanço görünmez saçlar taranır,
Makyajını yapar böyle yaranır,
Onlar elektrik aldımı sence? .

Görücü gitmeden bilgi ulaşır,

Sokakta giderken kalça kıvırma,
Eteğini düzelt, dışa savurma,
Kafayı bulup ta eşya devirme,
Kıyafet itibar sergilemekte.

Hünerli olmalı her iki elin,

Doğum tarihini bilenler yoktur,
Benimle uğraşan arsızlar çoktur,
Sadece güvencim Yaratan Haktır,
Hayat serüvenim saymakla bitmez.

Çocukluk hayatım çileli geçti,

Bahçenin sahibi ortamı tanır,
Hava bazen açar, bazen kapanır,
Yaprak açmayınca kurudu sanır,
Kışın uykudadır bahar beklenir.

Akşamdan bellidir domurcuk dallar,