Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

KABUK

Kainat sahibi özen göstermiş,
Ağız öğütmeden mide dolamaz,
Kimini kıvırmış,kimini üzmüş,
Kabuksuz,derisiz varlık olamaz.

KABULLEN

Gönlünce olmuyor istenen hayat,
Çabalar yürürsün ve bazen ittirir,
Beyazı sevmezsen, siyaha boyat,
Yaşlılığı mecbur kabul ettirir.

KABULLENİN

Meni oluşurken savaş başlıyor,
Hücre görevini düzgün işliyor,
Rabbım her canlıyı, bakıp besliyor,
Hayat çizgisini kabullenelim.

Yalvarmak, yakarmak kulluk görevi,
Nefsimiz azıyor, yürek dağlıdır,
Şeytan kuşatma sın, huzurlu evi,
Duanın kabulü, hakka bağlıdır.

Abdestini alıp Kıbleye dönün,

Korku deryasının gizemi onda,
Rüya aleminde seni kuşatır,
Şükreder sin gözü açtığın anda,
Ölüler diriye KABUS yaşatır.

Yaşam sürecinde vermezsen değer,

KABUS !.

Mutluluk tablosu sanki yıkıldı,
Ayağıma tabut deydi takıldı,
Kefeni görünce canım sıkıldı,
Sensizlik kabusa dönüştü bir an.

KAÇ GEL

Anana yalvardım gönlü olmadı,
Dayı, amcalarda dededen yana,
Babana yaklaştım selam almadı,
İsteyerek gizli, kaç yeter bana.

KAÇIN

Şeytanı azdırma, nefsi besleme,
Toplumun içinde şahsı fişleme,
Sayılı ömürde günah işleme,
Dürüst hayat sürün çirkeften kaçın.

KAÇIRIR

Samimi olduğun kişiyi tanı,
Seni davet eder, içki içidir,
Her yere yazılmaz önemli konu,
Mesajlaşmak bazen huzur kaçırır.

KAÇIRMA !

Elhamdülillah la bu iş bitmiyor,
Nefsimiz günaha açılmamalı,
Beş vakit kılsak da yine yetmiyor,
Müslüman cumayı kaçırmamalı.