Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Osman Gazi Paşanın dedesidir,
Ertuğrul Gazinin de babasıdır,
Osmanlı devletinin atasıdır,
Süleyman Şahın da türbesi vardır.

Bin yüz yetmiş sekiz de doğdu belli,

Takvime baktıkça yaprak yırtılır,
İnsanoğlu her gün farklı tartılır,
Bazı kusurların üstü örtülür,
Verilen süreler çok çabuk biter.

On beş tatil olur öğrenci mutlu,

Akıl, fikir varsa değerli servet,
Ağzı olan kişi konuşur elbet,
Topluma yönelik sözler hitap et,
Dinleyenin yoksa, hiç konuşma sus.

Saçma sapan sözler karın doyurmaz,

Demir taş demirce sözler sarf etti,
İmralı görüşe mesajı yetti,
Halkımız huzursuz sabrı da bitti,
Sokağı belaya sürüklemeyin.

Altı, yedi, sekiz Ekim bizleri üzdü,

Aşkınla sen beni divane ettin,
Toplumda avare görünüyorum,
Bütçemi boşalttın bırakıp gittin,
Sayende yerlerde sürünüyorum.

Yazdırdığı borçlar üstüme kaldı,

Heyalan,depremle hasarlar artar,
Fırtına, tufan da çatıyı yırtar,
Plan, projeyle halkımı kurtar,
Gece kondu yasak yıkım sürüyor.

Konuta ayrıldı gün gören yerler,

Abbas Şenel beyin konuğu olduk,
Şiiri, müziği birlikte tattık,
Stresi atarak huzuru bulduk,
Kanal 15 dede program yaptık.

Ali, Bahar, İkbal şair katıldı,

Üstünde taşıyor en ağır gücü,
İçinde dolaşır her türlü böcü,
Sulardır,karlardır onun ilacı,
Eşersen sürersen verimli toprak.

Rengarenk boyutu gönlünü kaplar,

Meyveyi yolunca yeşillik biter,
Dalından düşüyor sararan yaprak,
Sahipsiz hane de baykuşlar öter,
Zalimce yutuyor her şeyi toprak.

Her türlü nimeti üretmektedir,

Ayrılık sözcüğü bana dokunur,
Gözümden yaş akar yürek yakınır,
Böylebir ortama kötü bakılır,
Sıcacık gönlüme tufan estirme.

Dilin yumuşasın ballar damlasın,