Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Çocukluk çağımda hatanı gördüm,
Anamı incittin notumu verdim,
Kafasını deldin strese girdim,
Bu benim babamdır diyemiyorum.

Sevgiyi, şefkati sunmadın bana,

Kim demiş erkekler üzülmez diye? ,
Onlar da layıktır saygı sevgiye,
Beyinler müsait algı, ilgiye,
Babalar da ağlar ananlar gibi.

Daima işliyor kolu, bileği,

Nurani feyiz al, imanla dolun,
Kıbleye yönelsin el, ayak, kolun,
İbadeti yapmak görevi kulun,
Mal, mülk hırsı sizi dünyaya bağlar.

Namaz kıl, oruç tut, hayırdan kaçma,

Mesajı okurlar diyerek susstun,
Aile ferdine sesini kıstın,
Kenara çekildin köşeye pustun,
Yazışmak istersin yavru bahane.

Gelmek istiyorsun yolun da uzak,

Evlenmek isterken acele etti,
Annesi, babası dünürcü gitti,
Şıp sevdi duygusu çabucak bitti,
Ayrılmak istiyor sudan bahane.

Mağaza, dükkanı dolaştı gezdi,

Hükumet her yönde açılıp yapar,
Karşı çıkanlardan kıyamet kopar,
Kimi düşünmeden fırsatı teper,
Gezi parkı bence bahaneleri.

Sanal alemi de olmuyor saygın,

Eğlence var imiş diyorlar bana,
Bende haber ettim ona ve sana,
Zamanda müsait iklimden yana,
Değişiklik olsun gelin bakalım.

Sahnede sihirbaz gösteri sunar,

Veda edişine yürek dayanmaz,
Aşkı biten insan yolundan olur,
Hazmedersek inan mide bulanmaz,
Ayrılma ölümüm elinden olur.

Huzuru mahşerde tartılamaz sın,

Her kişi yaratan hakka bağlıdır,
Kimi seviyesiz, kimi arlı dır,
Bazısı gaflette, kimi nurludur,
Köylüyü, kentliyi ayırmayınız.

Misafirperverdir desturla girin,

Kainat sahibi yüce Rabbimiz,
Senin için çarpar küçük kalbimiz,
Semaya uzanır iki elimiz,
Nekadar zikretsek,şükretsek azdır.

Bize verdiklerin ganidir gani,