Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Yaşlılık hayatı çekilmez oldu,
Yıprandı bedenim dertlerle doldu,
Bakımsız kalınca rengim de soldu,
Çocukça yaşamak arzusundayım.

Kucaktan, kucağa atı verseler,

ÇOCUKÇA !.

Beşikten inince yükümüz arttı,
Anam terk edince,babam da sattı,
Evlat diye alan kaşları çattı,
Hayattan dersimi aldım çocukça.

İplikli şekerler satar çerçici,
Leblebi fıstıklı olurdu içi,
Aylarca bitmezdi bayram sevinci,
Nerede çocukca eski bayramlar.

Caminin önüne diziliyorduk,

ÇOCUK CAN.

Dünyaya gelmeden sevgisi artar,
Sesleri duydukça anneyi dürter,
Kokuyu hisseder burnunu sürter,
Her çocuk bir candır ve heyecandır.

Hainler azıttı pusu kuruyor,
Analar, babalar katlanamıyor,
Barış süreçleri bizi yoruyor,
Dünya çocuk günü kutlanamıyor.

Her türlü savaştan etkilendiler,

Zaman aşımına uğruyor beden,
Bu hayali kurar her gelen giden,
Bedelini öder isyankar eden,
Keşke çocuk yaşta kalabilseydik.

Elinden tutardı anne ve baba,

ÇOCUKKEN

Bana alınmadı bu oyuncaklar,
Hizmet dışındaydı tüm salıncaklar,
Açıkta kalırdı kollar, bacaklar,
Haksızlık yaşadım çocukluğumda.

Atatürk onlara armağan etti,
Dalgalanır nice allı bayraklar,
Ay yıldız semboldür ülkeme yetti,
Çocuk bayramını, çocuklar kutlar.

Yirmi üç nisanda sevgi katlanır,

DALGINLIK

Saate bakmayı unutuyorum,
Bekliyorum ama sürem doluyor,
Kendimi boş yere avutuyorum,
Dalgınlığım başa bela oluyor.

DALIŞ

Aşkınla yazayım diyorken eser,
Gönül yalnızlığa elbette küser,
Ayın çevresine yıldızlar düşer,
Yine hülyalara dalı vermişim.