Bir damla düştü kuru toprağa,
sessizliğin alnına konar gibi yavaştan.
Gökyüzü, içini döktü usulca,
kimse duymadı ağlayan bulutu.
Aheste aheste yürüdü salyangoz,
sırtında bir ömür, ağır ve suskun.
Zaman, kabuğuna saklanmış gibi,
her adımı geçmişe değen bir dokunuş.
Toprak, iç çekti derinden,
yağmurla konuşan eski bir derviş gibi.
Her damla, bir hatırayı uyandırdı,
unutulmuş bir kapının eşiğinde.
S.GÖL
Kayıt Tarihi : 2.05.2026 08:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!