Zaman, sessiz bir bıçakla keser kendini,
kanamaz, ama eksilir.
Düşünceler birbirine çarpar
ışığı unutmuş pencerelerde.
Fark etmeden büyür insan,
unutur, susar;
geriye sadece sessiz bir an kalır,
an ki, içinde bin öykü saklı.
Ve o an,
bütün gürültüler susunca duyulur;
Kendine dönen yankıdır aslında insan,
geçmişin aynasında silik bir yüz durur...
13 Ekim 2025
Ramak Kaldı / Samim İĞDE
Kayıt Tarihi : 27.05.2026 13:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!