45 Yaş Şiiri Şiiri - Samim İğde

Ne çok şey yaşanmış seneler önce
Yaş kırkbeş olunca anlıyor insan
Duyduğu her sözü inceden ince
Yaş kırkbeş olunca eliyor insan...

Yakını camların ardına alıp
Tozlu bir resimle maziye dalıp
Oof aman isimli o yerde kalıp
Yaş kırkbeş olunca duruyor insan...

Elleri kenetli gözler kirişte
Tok olur ses tonu söze girişte
Bir fikri sorulsa en küçük işte
Yaş kırkbeş olunca coşuyor insan...

Ya siyah ya beyaz ortası yoktur
Dilinde feryadı figanı çoktur
Hele bir konuşsun her sözü oktur
Yaş kırkbeş olunca kuruyor insan...

Mazlumu ezmesin mezâlim diye
Sıçrayıp gösterir cemâlim diye
Diyemez olsa da kemâlim diye
Yaş kırkbeş olunca eriyor insan...

Darası kâfidir yekûn sorulmaz
Öfkesi hazindir karşı durulmaz
Kırılır kırk yerden lâkin yıkılmaz
Yaş kırkbeş olunca d/oluyor insan...

Küçüğe sevgidir büyüğe saygın
Olmasın o varsa şuncağız kaygın
Görünce bir yetim gözleri baygın
Yaş kırkbeş olunca ağlıyor insan...

Semaya el açar her seher vakti
Unutmaz ölse de verdiği akti
Sevdiği herşeyden ayrılma vakti
Yaş kırkbeş olunca biliyor insan...

Ramak Kaldı / Samim İĞDE