Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İÇİMİZDE GÜLÜMSEYEN ÇOCUK ,
UMUDA AÇILAN TEK KAPIMIZ
GİDİYORMUSUN ÇOCUK
İŞTE ŞİMDİ HÜZÜN ADIMIZ
KUTLARIM ŞEYDA HANIM
SAYGIYLA
FATMA HATUN ESEN
Çaresizliğin hazin dili satırlara çok duyarlı bir şekilde yansıtılmış, sevgilerimle esen kalın'(10on)
Çok güzel çok duygulu tebriklerrr
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta