Zalim Yıllar Şiiri - Kasım Kobakçı

Emeğimi sömürdü, zalim yıllar,
Karşılıksız tükendi, narin dallar,
Vefasızca tıkandı, bütün yollar,
Ümidimi, koparıp attı rüzgar,
Emeksizce kazandı, hain kullar.
*
Çabalayıp koşarken, yalnız canda,
Karşılığı bulamam, sol yanımda,
Fırtınalar kopuyor, al kanımda,
Hazırcıya verildi, eşsiz servet,
Hüsranları taşıdım, dar anımda.
*
Sevinçleri çalarak gülen, soysuz,
Emekleri yıkıyor, o doyumsuz,
Temizliğe bulaşır, daim onursuz,
Merhamete kapanmış, taştan duvar,
Umutları bitirir, kış uykusuz.
*
Bedavadan, sevgime sahip çıkan,
Doğruluğun evini, yakıp yıkan,
Yalanlarla, ruhumu yorup sıkan,
Kötülükten beslenen, sinsi çiyan,
İyiliği mahvedip, zehir sıkan.
*
Anafora kapılıp, gitti düşler,
Samimiyet barınmaz, sahte işler,
Mutluluğu kemirir, sivri dişler,
Çıkarına sarılan, pis hevesler,
Yarınları bitirir, kof gidişler.
*
Kederleri taşıyan, mazlum beden,
Hiç durmadan koşarak, ter dökülen,
Güzelliğe adanıp, sürüklenen,
Hazırcıya, kölelik kılan devran,
Çabaları yutarak, yok eyleyen.