Zalim Kader Şiiri - Kasım Kobakçı

Asırlarca sürse tükenmeyecek kederin,
Dağlardan denizlere o sonsuz pınar akar.
Yıldızlar kadar fazla gökyüzünde eserin,
Dünya dursa yerinde alevin canlar yakar.
*
Geceler boyu yazdım destanlara sığmamış,
Yağmurlar damla damla ovalara yağmamış,
Güneş ufuktan henüz umutlarla doğmamış,
Gözyaşım sel misali bendini tümden yıkar.
*
Yapraklar dökülürken ormanlar yitik talan,
Yılların arkasında koca ömürdür yalan,
Bahar ayları geçti sadece kıştır kalan,
Ayrılık acısıyla inleyen kullar bıkar.
*
Yabancı diyarlarda kervanlar sefa sürmüş,
Örümcek köşelere kalın ağını örmüş,
Gözler körlük yaşarken gerçeği kimler görmüş?
Hakikati arayan zirvelere zor çıkar.
*
Karlar altında kalmış tütmüyor artık ocak,
Üşüyen ellerime lazımdır sıcak kucak,
Yalnızlık korkusuyla sığınılacak bucak,
Gönüldeki yaralar yüze hüzünle bakar.
*
Kara tahtaya yazmış hükmünü zalim kader,
Boşuna ağlamanın sonu tüm ömre heder,
Gidenlerin ardından yürekler feryat eder,
Sevdanın zincirini aşıklar boyna takar.