Zahide Eskici Şiirleri - Şair Zahide Eskici

Gönül dergahıma kuruldu kaldı
Yar olup sineye banar Maraş'ım
Kahraman ünvanı, madalyon aldı
Bayraksız kalırsa donar Maraş'ım

Yelken açtım mavi denizlere...!
Sevda tutmaya gidiyorum.
Sermayem bir avuç yürek...!

Can evime yumak yumak çilesin
Sindirmeye bana sen gerek tez gel
Sensizlik bağrımda yara bilesin
Ondur/maya bana sen gerek tez gel

Yaralı bu cana, merhem yeter mi?

Bahara boyandı gönlümün yurdu
Buram buram seni karmış duydun mu?
İki adım gibi dağların ardı
Kana kana sana varmış duydun mu?

Gamzesi var çifte, benler yüzünde

Korlu ateş düşürdün, yanar özümde
Bu can sana kurbandır, bir de közüne
İlmek ilmek düğümsün, nursun gözümde
Bu can sana kurbandır, bir de yüzüne

Ne de gökçek geziyor gavurun kızı

İnsanlık denilen şey ne malla ne de mülkle ölçülür.
Edebinle yaşayıp, şerefinle ölmektir.

İnsan oğlu çiğ süt emmiş
Güvenme ha sen güvenme
Büyük sözler konuşup ta
Övünme ha sen övünme

Bilemezsin içi dışı

Yokuşlardan düşüyorum
Ben derbeder yaşıyorum
Hova soğuk üşüyorum
İstemem buz senin olsun

Yıllar boyu dertle doldum

Yakma yüreğimi uzak dur benden
İstemem dilleri al hayrını gör
Yüzümü çevirip tutamam senden
İstemem gülleri al hayrını gör

Kaderin iyisi kötüye güler

Derde düştüm derde, o hiç duymadı
Kaderim mi? yoksa çilem mi? desem
Gamzeler mermerde candan oymadı
Kaderim mi? yoksa çilem mi? desem

Kirpikler kederli tuşta çağlıyor