Zahide Eskici Şiirleri - Şair Zahide Eskici

Doğmayacak hayallere gebe olsamda gocunmadım ki beklemekten.
Belki de sen diye biri gerçekten vardır
Kimbilir.

Gül olur yağardı belki
Ya da yağmur olur açardı,
Belki de ateşlerden kayarak
Sularda kavrulurdu,

Belki de kördüğümdü

İnsan olmayana insan mı denir
Şeytana eğilip taptıktan sonra
İmanı, hayayı nereden tanır
Hak yolunda hile yaptıktan sonra

Kimi insan diyor kimisi beşer

Şiir gibiydim
Güneşin doğuşundan gün batımına kadar
Ölçüsüz, geceyi eklerdim yüreğime
Kuytu bur köşeye çekilir
Canımla cenkleşirdim şafaklara kadar
Kimin umurundaydı

Yürek dile geldi, dillerim hasta
Duygularım mağdur, koyuyor posta
Kirpikler tuşladı, kaşlar hesapta
Kadere silleyi vur gitsin şimdi

Bir murat almadım, dolu testimdem

Gözlerine takılıp tökezledim aniden
Gül yüzüne bakmaya inan kıyamıyorum
Duygularım depreşip, ayaklandı yeniden
Yüreģine akmaya inan kıyamıyorum

Tedavül dışı gibi bir kenarda beklerken

Sevgi neydi? Kızım, bildirmezler ki
Kurma saat gibi kurarlar seni
Bulakların coşar sildirmezler ki
Paramparça eder kırarlar seni

Yıllar boyu hasretinle yanarken
Deli gönlüm senin için kanarken
Sabah akşam dualarla anarken
Küstüm sana daha dönmem andırın

Fitneleri bağrımıza katansın

Kul ol bak yaradana imtihan yurdundasın
La havleye sarıl sen sabır eyle derinden
Nefsine yenilirsin şeytanın ardındasın
La havleye sarıl sen sabır ver yerinden

Marurlanma ey gönül, sarsılırsın zorundan

Maniler

Karıncanin karası
Bende sevda yarası
Canım çokça yanıyor
Başkasıyla arası