Zahide Eskici Şiirleri - Şair Zahide Eskici

Kaynana

Oğlun alır ben de yerim bilesin
Bayramlardan bayrama da gelesin
Bıktırmadan numaramı silesin
Sen öte dur ben yeterim kaynana

Dün akşam da bana bir dünür geldi
Kafasında saç yok, boyundan kısa
Öyle bir kokuyor burnumu deldi
Suda sabun ile yıkanmam diyor

Kamburu büyükçe boynunu aşmış

Acı tatlı her günümde
Canda cansın öğretmenim
Boyun bükerdim dünümde
Bende yönsün öğretmenim

Ders işleyip öğüt tuttum

Namert sofrasından ekmeği bölme
Gün gelir hesabı sorulur oğul
Kul hakkını gözet yiyipte ölme
Mahşerde terazi kurulur oğul

İsyan etme halden bu güne şükür

Bir küçücük kızım garip ellerde
Okut beni cahil kalmayım baba
Söz olur yanarım acı dillerde
Okut beni dertle dolmayım baba

Bir hüzün kapladı inceden ince
Sızlasam olmuyor gülsem olmuyor
Saçlarım serimde ağır gelince
Düzlesem olmuyor yolsam olmuyor

Virane gibiyim dökülüyorum

Sen seveni sakın kırma
Kimseyi sırtından vurma
Yalanlara meyil verme
Ölüm de var ölüm ölüm

Ölüm de var ölüm ölüm

Meydan okur gibi didindim durdum
Dermanım kalmadı zordayım ana
Oy dedim yumruğu sineye vurdum
Tükenmiyor közüm, kordayım ana

Bir sağa bir sola çevirip vurdu

Al yazmalım bakışına
Doyamadım öyle işte
Cilvelenip akışına
Uyamadım öyle işte

Iraklaşsam gitsem senden

Bir ipliğini çeksen
Kırk yamalığı birden sökülür
Gadasını aldığım
Yüreğimi elleme