Zahide Eskici Şiirleri - Şair Zahide Eskici

Döşünde hayali mahşere kalır
Şahadet şerbeti içer Şehidim
Cenneti âlâyı mükâfat alır
Vatan için candan geçer Şehidim

Dağlara yâr olur yollara köle

Biz hayatın şekersiz tarafını yaşadık gadasını aldığım
O yüzdendir çayı da, kahveyi de acı içişimiz.

Aşkın mecnun hali sardı sinemi
Uyudum uyandım sendeydi aklım
Yastığın yorganın kalktı dönemi
Şafağa dayandım sendeydi aklım

Müşerref olanlar bilirler bunu

Sinemde çağlayan sevda selimsin
Ben sana bakmaya kıyamıyorum
Burcu burcu kokan gonca gülümsün
İçime çekmeye doyamıyorum

Mehtaba salınıp hayaller kurdum

Var olduğun kadar yürekli yaşamak
Yürekli olduğun kadar da var olmak
Ne güzel
Yıldızlar tutulmayacak kadar uzakta olsalarda
Öylesine seyretmek
Ne güzel

Yalnızlık boynumu bükmüyor benim
Işkınsız dallara konduktan sonra
Hiçliğime bandım hissetmez tenim
Vefasız kollara kandıktan sonra

Gelirim diyerek beni kandıran
Hasretiyle kirmen gibi döndüren
Ataşlara atıp atıp yandıran
Gönlümün sultanı nerelerdesin?

Mecnun gibi ıssız çöle kuruldum

Nöbetçiyim yüreğine...!
Şafakları saymıyorum...!

Yozgat ellerinde bir güzel gördüm
Yaktı kavurdu da dağladı durdu
Sordum adı Nurgul sineme ördüm
Kırk yerden zincirle bağladı durdu

Arada başını kaldırdı baktı

Geceye hapsettiğim umutlarımdı
Yollarında yıktığın diz paramparça
Tüllerin arkasında bulutlarımdı
Mermerlere büktüğün göz paramparça

Bulaklarım kederli coştukça coşar