Zagros Cetinkaya Şiirleri - Şair Zagros ...

geceye asılan parfumünle donatıyorum ciğerlerimi bir tinercinin tinere bağımlılığı gibi aşılıyorun kokunu tenime tenim, tenin kokuyor... Adem’den olma Havvadan doğma ask tanrıçası sana yazdığım şarkıyı dinle! sarhoşum salyalı dudaklarımda piti piti saklambaç oynayan aşklar hayat virajında giydirdiler sevda gömleğini tanıyamadım son durakta tanıdım giydirdigin gömleği deli gömleği! kalmasın hiç kimse tımarhanede sevgili bekler... çıkarmak için hep genç delirdi sevgili ve gidiyor usulca duyguları dinamitleyip dudakların, dudaklarıma geç gözlerimin keskinliğinde ihanetin solunda kalp virajında- hayat yolunda bir kavşak seni bekliyor yavşak!

düşüyor yapraklarım


hadi gidelim, üşüyorum
sarmıyor artık bedenimi bu kent
hadi sevgilim, kalk gidelim

firari aşkların sancıları sızmış bu kentin dört bir yanına
matem kokusu var
sancılar, acılar fışkırıyor gecelere

âşığın tesellisidir şarkılar
sensizliğin en dehşet anları

herkes tanır beni bu kentte
kaldırım taşlarına düştüğüm
sarhoş gecelerden geliyorum
- yetim gülüşlere vurulurkene -

saklıyorum seni ceplerimde

gecenin umudunda
gidenlerin acısını taşırsın gözlerinde
bilirsin, en güzel aşk
sevgiyi sevmenin tadıdır ürkek bir yürekte
bir tebessümdür aşk çoğu zaman
- gidenin yasın da kalmış olsa da duyguların –

yaşlı moruğun notlarını okudum yalnızlığı biraz daha anladım çaresizliği insanların insanlara yenikliği hep ağlamaklı, aciz payda`sın, pay`ın terkettiği sevilmek için beklediğin aldatıldığın inlerkene hüzünleniyordun korkuyordun ya birileri duyarsa bana vuruştuğunu? yaşlılıkta daha da ağır geliyormuş dedi-kodu korkuyormuşsun herşeyden kendinden aşktan, benden sonra hep beraber; birbirimizden! kardan adamlar musallat oluyormuş insanın hayatına güneşine dargın! onlardan da korkuyormuşsun kesiliyormuş güneşinden umudun sevgi yetişmiyormuş imdadına! hani… hani herşeyi kaybettiğini sandığın o bahar sabahı! yollara savrulmuştun da bir daha dönmeyeceksin sanmıştın seneler sonra tekrardan gelmiştin işte öyle oluyormuş insan yaşlanınca! kaybediyormuş buluyormuş kaybediyormuş buluyormuş sonra s.ktir olup gidiyormuş! ömür bitiyormuş…

ilk sevme eyleminde tutuklandım,
sürgün edildim gözlerinde,
şüphesiz müebbet yiyecektim.
aradan çok zaman geçmeden
firar etme girişiminde bulundum,
başaramadım!

Karanlığın ucunda kanayan bir aydınlık parçası vardı. Aynada kanayan yüzümün eksikliği, hapsolduğum o karanlık gecelerde aydınlanan gözler de değildi. Bir yalnızlığın çığlığına eşlik eden aşklar senfonisi var gecenin ucunda. Sevgi/li/den firar eden âşıkların hep bir ağızdan dillendirdikleri. Her nakaratında acılara nakaratlanan ve o maskeli balolar. Hani, hepimizin sahte gülümseyişlere büründüğü o balo salonlarında bir karambol kalabalığı yaşanır ve her adımda biraz daha eksildiğini hissedersin. Öfkelenen yüzüne yapışan küfürler, geçmişin acısını hissettiğin her an bir kamçı gibi vurur yüzüne. Çıplak bir bedene ağlamak hiç bu kadar yakışmamıştı; bir kaç damla gözyaşı ve ağlamanın ayıp olmadığını söylüyorlardı gece yarıları.

Demdir yüreğimde, tanıdık bir ses çınlamaya başlıyor kulağımda, ve tüm heybetiyle sol yanıma bir can düşüyor. Kesilen soluğumda hissettiğim her adım biraz daha geçmişe bağlıyordu. Evet, doğru; geleceğe, geçmişten gidiliyordu. Gelmişini, geçmişini birbirine karıştıran bir ağıdın başında akıyor musluk, tüm kirlerinden arınmak için biraz daha yaklaşıyorsun geçmişe ve öfkelenen bedenini küfürler bekliyor sabahın alaca karanlığında. Korkma! Sadece bu senaryonun bir figüranısın sen! Sessizliğe karışacak çığlığın ve tüm kelimeler ruhunu şaad edecek bu sahnede! Çığlığına ses getir, kaybolacaksın `karanlık senaryo`da! ...

I

hayatın omuzlarıma bindiği bir akşam üstüydü
acıların merkezine
yalnızlığın başkentinde
burjuvazi aşklar yaşanıyordu

kısa metraj aşk


siyah- beyaz kısa metraj filmler
fragmanlarında başrolleri paylaşan utangaç âşıklar
gözlerine yabancı