Yusuf Suresi Şiiri - Afşin Dualı

"Karanlık kuyuların derinliğinden gelip ruhu sarsan, zindanın duvarlarını yıkan bir nida: "UYAN!"

Kardeşleri onu karanlık bir kuyuya attı, gömleğine sahte kan bulaştı,
Yusuf sabretti zindanda yıllarca, Rabbine olan aşkı ve sadakati taşındı.
Her darlığın arkasında gizli bir lütuf, her kuyunun ucunda bir saray var,
Kâinat O'nun o ince planına, o şaşmaz ve ulu takdirine bakar.
​
İnne Rabbî Latîfün limâ yeşâ'! "Şüphesiz Rabbim, dilediği şeye karşı çok lütufkardır!"
Budur kuyulardan Mısır’a sultan eyleyen, zindandan hazinelere yürüten o ulu ferman,
Kudret planıyla darlıkları sıfırlayan, kula en güzel menzili veren her an.

"Beni ülkenin hazinelerinin başına getir, çünkü ben onları iyi korurum" dedi,
Yedi kıtlık yılında tüm kâinat, Yusuf'un eliyle o kutlu rızktan yedi.
Sabrın sonu selamet oldu, Yakub'un ağlayan gözleri nura boyandı,
Yusuf'un ulu kıssasıyla tüm kalpler, o ebedi ve sarsılmaz ümide uyandı.
​
"Rabbim! Sen bana mülkten bir nasip verdin ve bana rüyaların tabirini öğrettin,"
Göklerin ve yerin yaratanı Sensin, dünyada da ahirette de velim Sensin!
Senin ulu ve her şeyi kuşatan lütfundan gelir, kuyulardan çıkıp bize ulaşan her lokma,
Bizi ümitsizliğin darlığına, Senin gizli rahmetini göremeyenlerin karanlığına bırakma.
​
Kuyudan çıkaran Sensin...
Zindandan sultan eyleyen Sensin...
Bizi katındaki o en bereketli ve hayırlı rızıklarla ağırla Yâ Melik...

İnne Rabbî Latîfün limâ yeşâ'... Ya Allah...