Yunus Suresi Şiiri - Afşin Dualı

Elif, Lâm, Râ! İşte hikmetli kitabın ayetleri,
Göklerde ve yerdeki o eşsiz mucizeleri.
İnsanlar hayret mi etti, bir müjdeci gelince?
Hakk'ın nuru parladı, karanlıklar bitince.
O, güneşi ışık, ayı nur yapan Mevlâ'dır,
Yılların sayısını, bize bildiren Hüdâ'dır.

Yunus’un zikriyle, aydınlanır gönüller,
Rahmetin deryasında, son bulur tüm kederler.
Senden başka ilah yok, Seni tenzih ederiz,
Zalimlerden olmaktan, Sana sığınırız biz.

Karanlıklar içinde, balığın karnındayken,
Bir yakarış yükseldi, umutlar tükenirken:
"Lâ ilâhe illâ ente sübhâneke innî küntü minez-zâlimîn!"
Kabul oldu o dua, dindi kalpteki hüzün.
Denizler sakinleşti, sahil göründü o an,
Allah’ın lütfuyla, yeniden doğdu inan.

Eğer Allah sana bir zarar dokundurursa,
O'ndan başka onu giderecek kimse yoktur!
Eğer sana bir hayır murad ederse,
O'nun lütfunu geri çevirecek güç yoktur!

Keşke iman etseydi, her şehir Yunus gibi,
Kurtulsaydı azaptan, bulsaydı tek sahibi.
İman ettiler de, kaldırıldı o zillet,
Mevlâ’mızın katından, geldi sonsuz bir rahmet.
Bizi de o kervana, dahil eyle İlahi,
Gönlümüzü nurunla, sahil eyle İlahi.

Yunus’un zikriyle, aydınlanır gönüller,
Rahmetin deryasında, son bulur tüm kederler.
Senden başka ilah yok, Seni tenzih ederiz,
Zalimlerden olmaktan, Sana sığınırız biz.
​
Lâ ilâhe illallah... Muhammedun Resûlullah...
Subhaneke ya Allah...