Yusuf Işık 3 Şiirleri - Şair Yusuf Işık 3

Kin taşır
Öfke düşerken
Asker cepheye
Kan kusar karanfil
Kurşunun adres aramadığı
Sıcak saatlerde

Kaçak düşler ülkesinin
Ekim zamanında
Sevda eker
Kül biçeriz
Bavullar boşalıp
Kollar isyan ederken

Ararken bulduğun
İlk buğulu sözcük
Gözlerimde saklıydı
Gördün
Ve
Okudun

Yücelerden yüce
Pirim şahım
Kadim gönül
Ferman bekler
Akıl yarım
Us yitik

Ay başıdır
Alem söylenir
Ademdir
Acıya dillenir
Kıştır ayazdır
Soğuğundan

Uyumuş uyanmış
Uykuya doymamışım
Üşümüş donmuş
Bir günden bir güne
İliklerime kadar
Koynunda çözülmemişim

Pencere
Kara boyanır
Sokak
Kire pasa
Çamura
Sahipsiz çeteciler

Çocukluğumun
Sisli tepelerinde
Çın çın öten
Kaldırımlarında
Yediğim dayakları anlatan
Şiirlerim olsun istedim

Harlı yanan sobadır
Yakan ellerimi
Ve
Bir tutam özlemdir
Buğusu üstünde
Dem tutan

Çocuk
Çocuk
Kaç çocuk
Korkma
Yarına
Sadece