YOL
öfkeli simsarların
yolunu kestiği otobüste
uzak memleketimin
ağır yükü omzumda
yolcu
Bilinmezliğin çekici gücünün
Ne zaman beni ele geçirdiğini
Anımsamam mümkünsüz belki ama
Kapkara olması gereken
yolcu
Güneşin doğumunu beklemeden
Geç kalmışlık telaşasıyla
Yıllardır adeta yapıştığı
Kolları eprimiş koltuğundan
YOLCULUK
hazır değilim bu yolculuğa
geride yapacak çok işim var
toprak ana
yavrusunu bekler gibi
Yolculuk
Alabildiğine cesurum bu gün
Yasak şehirlerin
Yasaklanmış sokaklarında
Susturduğum yüreğimle
Ne kadar istersem isteyim
Kendimden başka yere
Gidemeyeceğimi
Yılllar yılı
Aradığım her şeyin de
Orada olduğunu
yorgun
Düş kurmaktan
Ne zaman vazgeçtim
Uçurumların başlarında
Kucağımda onlarca mutsuz günü
YÜK
fırtına sonrasının
yıkık dökük hüzünlerini
dünyaya dağıtmak için
kendi sesimin boşluğunu




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!