ON ALTI NİSAN
Bir Pazar sabahı erken saatler
Bir okul önünde titreşen
Umutla bekleyen acemi gönüller
Her nefeste yarılanan
öncesi
Çırılçıplak kaldığımda
Kalem hala elimdeydi
Sitem yüklü yağmurlar
Çamurdan bir dünyayı
ON İKİ MAYIS
öfkeliyim bu gün
tadını düşündüğüm yok
adını unutamadığım şehirde
toprağın koynuna salalı beri
otuz altı
Kasım ayazına aldırmadan
Yaşam verdiğin beni
Yine aynı ayın sonunda
Bir başına bırakıp
OTUZ ÜÇ -ANAMA AÇIK MEKTUP-
otuz üçe kadar sayarken
daralan
yorulan yüreğim
otuz üç koca yılı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!