Son baharın son yaprağı
Dilimin ucunda kaldı
Düşerken dalından
Sararmış kalbimin,
son yollarına
Son bakışın gibi
Geçti yalanlarla başı boş kutularda
Banane dedim bazen vurdum kafayı
Salladım hep umutlarımı kara beşikte
Tıngır mıngır salladıkca seyrine baktım
Bu kadar da olmaz dedim aldırmadım olanlara
Son damlasına kadar harcadım sabrımı
Ruhumu size emanet edebilir miyim?
Darağacında sallanan!
Merdiven altı boyalı saksıları
Ben almadım.
Almadım hiç bir çiçeğin kırmızı kokusunu.
Emanetçi de değilim.
Haydi şiirlerim toparlanın gidiyoruz
Vakit geldi yolumuz uzun
Hayalleri ve umudu bavula
koymayı unutmayın
Acıkınca ruhumun ihtiyacı olacak
Söyleyin vefasıza burada kalsın
Sevda tepesinin ben minik gülezgini
Ötmez ötemez lebleri
Rüzgar kemirir her bir hecemi
Kanatsız kelimelerimden belli
Ben sevda tepesinin dev gezgini
Gezmez gezemez bilekleri
Saflığın doruğundaydı zaman
Ellerinin teri avuçlarıma gömüldüğünde
Bir bûse can aldı
Tüm zamanlar sana adanmış hayata gömüldüğünde
İçimin aynaya dönük bakışları
Sen oldu hatırla
Hasretini yüzdürdüğüm yağmurları sakladım
Koşmuyor artık odanın içinde
Can havliyle çarpmıyor duvardan duvara
Kır çiçekleride güzel değil artık
Kokmasınlar kokmayacaklar çünkü yasakladım
Bu gün mâtemin son günü
-
Ömür Aslan
Tüm YorumlarSelam