Yüreğinle Konuş Şiiri - Ertuğrul Bey

korkma emin ol davacı degilim senden
bir gün kavuşunca riza-yı ilahiye...
şimdilerde nasıl mücadele ediyorsam
ve kimselerle konuşmuyorsam seni bilki
o kutlu gün gelincede susacagım
bakma bu insana özgü hallerime bakma
bilirsin her zaman kendimle savastım

defalarca göğsüme vura vura sustum
seni hep senle yasadım senle konuştum
sonunda tek suçlu ben olmuştum
şimdilerde insanlara bakıp bakıp ağlıyorum
onlarsa beni korumaya çalışıyor biliyorum
onlara sonsuz saygı duyuyorum
yine yaralarımı saklayamiyorum
olur olmadik yerlerde dağılıyorum
senden sonra öyle güzel insanlar cıkıyorki karşıma
onlara yüreğiyle konuşuyor bende yüreğimle konuşuyorum
ve bir an geliyor tıkanıyorum
kimseler anlamazki anlatilamazki
ne yapabilirim ne diyebilirim bilmiyorum
ben kendi ipimi kendi ellerimle çektim.diyemiyorum
iyi niyet taşlarını bir bir yoluma koydugumu
bu yolun sonunun cehennem olduğunu
olurda seni kötü bilirler diye anlatamıyorum..
benligimdeki kirlenirsin duygusunu atamıyorum
her zaman dediğim gibi
ne olursa olsun ne yaparsan yap sana değil ben gecmisteki o tertemiz yalansız kadına kıyamıyorum...

bu saatten sonra benden sana ne dost olur ne arkadaş ne ana ne baba nede kardeş nede sana ömrünü adayan o eş
elimde kalan tek şey
dönüp dolaşıp geldiğim bir aldanış
bilinmez bir son ve kahrolus...
RABBİMDEN EN SON DİLEGİMDİR
o hesap günü geldiğinde
ne itiraf ne kabulleniş nede özür
tek dilegimdir o gün o sahte agızlarla değil ağızla değil
elini koy vicdanına ve bak gözlerime
YÜREĞİNLE KONUS YÜREĞİNLE KONUŞ😥😥😥😥😥