Af makamı Rabbim Şiiri - Ertuğrul Bey

AFFETMEK YÜCE MAKAMA AİT NE HADDİME
Yaşadikça acılarla olgunlaşıp büyüyeceğim
Ezlm ezim ezilecek yürekte duygularım
İstesemde istemesemde akacak gözyaşlarım
Gem vuracağım dilime belkide kendime küseceğim
FARKINA VARDIĞIMDA TESLIM OLDUM KADERE
Geçmisim bana alt hatalarım sevaplarım günahlarım
Hesabinı birtek sana vereceğim YARADANIM
kimseye kötülük yapmak değilki muradım
Saf duygularla gittim kapısına inandım
YÂR OLAN BILEMEZDİMKİ YARAM OLACAK
Hislerime ayan olup birgün kahpece vuracak
Ümitler hayaller kurdukca ziyan ettim ömrümü
Kaybettim sağımı solumu yönümü
Şimdilerde yitirdim aklimı göremez oldum önümü
OLSUN YÂR DEDİĞIM VARSIN YARA OLSUN
Elbet bugünlerde son bulacak geçecek
Ŕabbim hakkimda en hayırlısını verecek
Kefaretim oldun verdiğin acıyla terkedip gittin
Yüreğimi yerinden söküp Ummanlara attın ya!
KABİR'DESİN ŞİMDİ NE AKLIMDA NE DİLİMDE KALBİMDE YOKSUN!